نوروز نامه

نوروز نامه

 

روز نوروز چو از راه رسد

خبر مرگ غم و آه رسد

دوست داریم که شادی باشد

در همه کار گشادی باشد

گره از مشکل ما وا بشود

مشکلاتم کمرش تا بشود

همچو گلهای بهاری خندان

طمع و از رود از دندان

پاک و پاکیزه شود با مسواک

با خمیری که کند غم را پاک

سرخی گونه شود صد چندان

زردی و درد رود در زندان

دشمنی ها همه نابود شود

حاصل معامله ها سود شود

شب رود از دل تاریک دلان

صحبت از عشق شود وقت اذان

قبله تعویض شود از دل سنگ

مهربانی و شراب و آهنگ

حق انسانی و دنیا وطنی

بشود قبله هر مرد و زنی

خواهر و دوست برادر و رفیق

جمله یک حرف شود یار شفیق

حرف انسان بشود ورد زبان

غیر آن تفرقه آید به میان

خرد پاک شود قاضی ما

تا کشد طینت ناراضی ما

دشمنی پاک شود از تاریخ

کینه از دل بشود کنده ز بیخ

این همه فتنه که در دنیا هست

همه از دین و سیاستها است

دوستی گر بشود مذهب و دین

چه بهشتی بشودخاک زمین

جهد کن جهل فراری بشود

نکند مظهر خواری بشود

روز نوروز بیا شادی کن

فکر آبادی و آزادی کن

هه‌ڵــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــۆ

(لای هه‌ڵۆی به‌رزه‌فڕی به‌رزه‌مژی
چۆن بژی شه‌رته‌، نه‌وه‌ک چه‌نده‌ بژی.)

پاییزه‌، دارو ده‌وه‌ن بێ به‌رگه‌
دڵ په‌شۆكاوی خه‌یاڵی مه‌رگه‌

هه‌ر گه‌ڵایێ كه‌ له‌ دارێ ده‌وه‌رێ
نووسراوێكه‌ به‌ ناخۆش خه‌وه‌رێ

تاو هه‌ناوی نییه‌ وا مات و په‌شێو
له‌شی زاماری ده‌كێشێته‌ نشێو

ڕۆژپه‌ڕه‌، سارده‌ كزه‌ی بای زریان
كاته‌ بۆ ژینی له‌ده‌سچوو، گریان

دڵی پڕ بوو له‌ په‌ژاره‌ و له‌ دڵۆ
ژینی خۆی هاته‌وه‌ بیر پیره‌هه‌ڵۆ

به‌ قسه‌ خۆشه‌ مه‌ترسیی مردن
تاڵه‌ ئه‌و هه‌ستی به‌ مردن كردن

كاتی كۆچكردنه‌، وه‌ختی سه‌فه‌ره‌
داخه‌كه‌م، سه‌ختیی نه‌مانم له‌به‌ره‌

هه‌ر بینا هات ئه‌جه‌ل و من مردم
با له‌ شیوێ په‌ڕ و باڵی بردم

تۆ بڵێی پاشی نه‌مان ژینێ بێ؟
بۆ له‌شی سارده‌وه‌بوو تینێ بێ؟

تۆ بڵێی ئه‌و خه‌وه‌ هه‌ستانی بێ؟
یانه‌ ئه‌و قافڵه‌ وه‌ستانی بێ؟

مه‌رگه‌ دێ و دوا به‌ هه‌موو شت دێنێ
هه‌موو ئاواتێ له‌ دڵ ده‌ستێنێ

پاشه‌رۆكێكی بكه‌م له‌م باخه‌
تاكوو باڵ و په‌ڕی من په‌رداخه‌

هه‌ر بڕۆم نابه‌ڵه‌د و بێ سه‌ر و شوێن
دیار نییه‌ خێڵی هه‌ڵۆیان له‌ كوێن

شاره‌زای ڕێگه‌یی مردن كێیه‌؟
چییه‌ ئه‌و مه‌نزڵه‌، كوێنه‌ی جێیه‌؟

نابمه‌ ڕێبواری كه‌لی هات و نه‌هات
چاره‌كه‌م به‌شكوو ئه‌وا هات و نه‌هات

خۆی به‌ خۆی گوت كه‌ ده‌چم بۆلای قه‌ل
كه‌یخودای پیر و به‌ بیری گه‌لی مه‌ل

هه‌ڵفڕی ڕاوكه‌ری زاڵی كه‌ژ و كێو
له‌ چیای به‌رزه‌وه‌ ڕووی كرده‌ نشێو

كه‌وته‌ ئه‌و ده‌شته‌ له‌ ترسا ته‌ق و ڕه‌و
ده‌رپه‌ڕی كوڕكوڕ و كڕ مایه‌وه‌ كه‌و

هاته‌ لای قه‌ل به‌ كزی و بێ وازی
قه‌ل گوتی: مامه‌ هه‌ڵۆ، ناسازی؟

گوتی قاڵاوه‌ ڕه‌شه‌ی پسپۆرم!
پیرم و پێیه‌ له‌ لێوی گۆڕم

باخی ژینم به‌ خه‌زان ژاكاوه‌
كاتی مه‌رگه‌ و ئه‌جه‌لیش ناكاوه‌

پێم بڵێ، چۆنه‌ كه‌ تۆ هه‌ر لاوی؟!
زۆر به‌ ساڵ پیری، به‌ڵام چا ماوی!

هێزی ئه‌ژنۆم نییه‌، باڵ بێ هێزه‌
هه‌موو گیاندارێ ژیانپارێزه‌

قه‌ل گوتی: باشه‌ كه‌ گوێ ڕادێری
په‌ندی من پاكی به‌ دڵ بسپێری!

ئه‌و ده‌مه‌ی بابی به‌هه‌شتیی من مرد
دوور له‌ تۆ، ده‌رد و به‌ڵای ئێوه‌ی برد

پێی گوتم ڕۆڵه‌ هه‌وای ڕاز و نزار
هه‌یه‌تی ده‌رد و نه‌خۆشیی به‌ هه‌زار

دیق و زه‌ردوویی و ئاهۆ و وه‌رهه‌م
به‌ گژه‌ی بای به‌قه‌وه‌ت دێن به‌رهه‌م

گۆشتی كه‌و چه‌نده‌ كه‌ تامداره‌ به‌ ناو
هه‌نگ و هاڵاوێ ده‌هه‌نوێته‌ هه‌ناو

تا وزه‌ی بیر و خه‌یاڵ سه‌رده‌كه‌وی
كه‌ له‌ گوڕ كه‌وتی وه‌ها وه‌رده‌كه‌وی

په‌ین و پاڵێ كه‌ له‌ پاڵی دێێه‌
مه‌نزڵی نۆكه‌ری خۆتی لێیه‌

كه‌ره‌تۆپیو و كه‌لاكی گوێلـک
هه‌ڵمی دڵڕوونكه‌ره‌وه‌ی سه‌ر گوێلـک

پێكه‌وه‌ چینه‌ بكه‌ین له‌و په‌ینه‌
بۆی سه‌نێر مه‌ڵحه‌می بیر و زه‌ینه‌

ورد به‌وه‌، چه‌نده‌ به‌ مانا قووڵه‌!
مه‌سه‌له‌ و گفتی قه‌لی ماقووڵه‌

بیكه‌ سه‌رمه‌شقی ژیان ئه‌و ئیشه‌
هه‌ر له‌سه‌ر داری نه‌وی هه‌ڵنیشه‌!
<> <> <> <>
هاته‌وه‌ بیری هه‌ڵۆ ڕابردووی
پاكی بووژانه‌وه‌ یادی مردووی

گوڵ كرا ڕایه‌خ و پایه‌ندازم
چه‌نده‌ ئاژوا له‌شی كێو ئاوازم

چه‌نده‌ ڕوانیمه‌ زه‌وی له‌و بانه‌
كێو و ده‌شت له‌و سه‌ره‌وه‌ چه‌ن جوانه‌

چه‌ن چكۆڵه‌ن په‌له‌وه‌ر له‌و به‌رزه‌
ئاخ كه‌ چه‌ن خوێڕیگره‌ ئه‌م عه‌رزه‌

چه‌نده‌ ڕاوی كه‌و و كه‌وباڕم كرد
دوژمنی تاقمی شمقاڕم كرد

كۆڵكه‌زێڕینه‌ وه‌كوو تاقی زه‌فه‌ر
ئاسمان بۆ منی به‌ست كاتی سه‌فه‌ر

حه‌وته‌وانان بوو میداڵی شه‌ڕی من
چه‌نده‌ شۆراوه‌ به‌ خوێن شاپه‌ڕی من

ئێسته‌ بۆ وا ڕه‌به‌ن و داماوم
من هه‌ڵۆ، چاو له‌ ده‌می قاڵاوم

ساكه‌ ئه‌و كاره‌ وه‌ها ساكاره‌
مه‌رگه‌ میوانی گه‌دا و خونكاره‌

هه‌وری ئاسمان بێ خه‌ڵاتم باشه‌
یا له‌شم خاشه‌ بكێشن واشه‌

كوتی وا ژینی درێژ پێشكه‌شی خۆت
گۆشتی منداره‌وه‌بوو هه‌ر به‌شی خۆت

ژینی كورت و به‌ هه‌ڵۆیی مردن
نه‌ک په‌نا بۆ قه‌لی ڕووڕه‌ش بردن

لای هه‌ڵۆی به‌رزه‌فڕی به‌رزه‌مژی
چۆن بژی شه‌رته‌، نه‌وه‌ک چه‌نده‌ بژی.